<< Previous    1  [2]  3  4  5  ...7    Next >>

Medytacja MER-KA-BA
Nauczanie o Oddechu Sferycznym z użyciem Techniki 18 Oddechów
Przez Drunvalo Melchizedeka , tłumaczenie z oryginału Monika Burzyńska

    



W metodzie tej stosuje się 17+1 oddechów, z których pierwsze 6 balansuje biegunowość, następne siedem przywraca naturalny ruch Prany w całym ciele. Dalsze oddechy podnoszą świadomość z trzeciego do czwartego wymiaru i ostatecznie trzy ostatnie oddechy aktywują rotującą Merkabę wewnątrz i dookoła naszego ciała. Ostatniego oddechu nie można nauczyć.

Raz dziennie wchodź w tę medytację, aż do czasu, kiedy staniesz się całkowicie świadomie oddychającym, pamiętając z każdym oddechem o swoim bliskim połączeniu z Bogiem.

PIERWSZY ODDECH: Wdech

SERCE: otwórz swoje serce i poczuj miłość do całego życia. Jeśli nie możesz tego zrobić, musisz chociaż otworzyć się na tę miłość tak bardzo, jak tylko potrafisz. TO NAJWAŻNIEJSZA INSTRUKCJA ZE WSZYSTKICH.

UMYSŁ: skup się na męskim ostrosłupie ostrosłup-trójścienna piramida (podstawą takiej pioramidy jest trójkąt a nie kwadrat) (czubek skierowany w stronę słońca, u mężczyzn szpic jest z przodu, u kobiet z tyłu) wypełnionym brylantowym, białym światłem, które otacza twoje ciało. Wizualizuj to sobie najlepiej jak potrafisz. Jeśli nie potrafisz wizualizować, poczuj, odczuj to dookoła siebie.

CIAŁO: w momencie wdychania, ułóż swoje ręce w mudrę, w której twój kciuk i pierwszy palec dotykają się. Pamiętaj, by delikatnie stykać palce, i nie pozwolić reszcie palców stykać się ze sobą, czy z innymi przedmiotami. Trzymaj dłonie wnętrzem do góry.

ODDECH: w momencie, gdy twoje płuca całkowicie się opróżnią, rozpocznij jogiczne oddychanie. Oddychaj wyłącznie nozdrzami, poza szczególnymi momentami, które będą opisane. Po prostu skieruj swój oddech najpierw do brzucha, potem do przepony, a na końcu do klatki piersiowej. Rób to jednym ruchem, nie w trzech częściach. Wydech jest dopełniony poprzez usztywnienie klatki piersiowej i rozluźnienie brzucha lub powolne wypuszczanie powietrza, albo usztywnianie brzucha i rozluźnienie klatki. Ale najważniejszą rzeczą jest to, aby ten oddech był rytmiczny. Rozpocznij od siedmiu sekund wdechu i siedmiu sekund wydechu, ale kiedy oswoisz się z ta medytacją, odnajdziesz swój własny rytm. Powyższa instrukcja o dopełnieniu Jogicznego Oddechu pochodzi z książki „the Hindu – Yogi Science of Breath”.

Oddychaj przez nozdrza, wdychaj powietrze równomiernie, najpierw wypełniając dolne partie płuc, aż do momentu dotarcia do przepony. Przepona w tym momencie lekko opada, wywierając delikatny nacisk na organy brzuszne, które teraz naciskają na przednią ścianę brzucha. Teraz poczuj środkowe partie płuc, wypchnij na zewnątrz niższe żebra, piersi i całą klatkę piersiową. Następnie napełnij wyższe partie płuc, wysuwając górną część klatki piersiowej, to podnosi cała klatkę, włącznie z górnymi sześcioma, a nawet siedmioma parami żeber. Za pierwszym czytaniem (tego tekstu – przyp. tłum.) może wydawać się, że oddech ten składa się z trzech oddzielnych oddechów. To nie jest właściwe podejście. Oddychanie to jest ciągłe, cała jama klatki piersiowej od przepony na dole, po najwyższe szczyty płuc, jest rozszerzana w jednostajnym ruchu. Wystrzegaj się nierównomiernych serii inhalacji (wdech-wydech), i staraj się utrzymać ciągłość działania. Praktyka szybko przezwycięży tendencję do dzielenia oddychania na trzy ruchy, i w rezultacie oddychać będziesz zjednoczonym, ciągłym oddechem. Będziesz w stanie prawidłowo wykonać inhalację w kilka sekund po zaledwie krótkiej praktyce.

<< Previous    1  [2]  3  4  5  ...7    Next >>